ماهی ها توی آب شنا کنون برکه رو قلقلک می دادن .چشمه با جوشش پاکش سلام می داد.مرغابی ها سرشونو زیر بالشون کرده بودن و روی سطح برکه خوابیده بودن.گهگاه سروکله یه جفت شبتاب بالا سر برکه پیدا می شد که بازیگوشی می کردن اما هیچ کدوم نظر برکه رو جلب نمی کرد و باعث خوشحالیش نمی شد.

برکه می دونست هرگز دستش به آسمون نمی رسه اما همیشه منتظر شب می موند و عکسشو می نداخت توی دلشو به همین دلخوش بود.

خیلی ها از وجود برکه استفاده می کردن و برکه اونارو به حریمش راه می داد .اما بعضیا نمی تونستن اونو درک کنن و سرزنشش می کردن...برکه هنوزم آشمون شب رو دوست داره..

...........................................................................................................................................

دلم می خواد امشب تا صبح بیدار بمونم و توی تاریکی و تنهایی خودم یکم تمرکز و فکر کنم.آرزو کنم.دعا کنم.

من تو زندگیم چیز زیادی نخواستم...اما حالا فکرمی کنم باید بخوام!!

اتفاقاتی که برای من تو زندگیم افتاده شاید برای خیلی ها افتاده باشه.ولی فکر می کنم برای من زود تر افتاد یا من زودتر مجبور به درکش شدم.

امشب می خوام فکر کنم انگار هیچ کدوم از این اتفاقات نیوفتاده.

می دونید؟!همیشه فکر میکردم واسه استجابت دعا باید کنار ضریح یه امام بود یا کنار خونه خدا!!

حالا نمی دونم اگه به اونجا رسیدم چه دعایی کنم؟!عزیزی می گفت واسه استجابت دعا باید دلت صاف صاف باشه. بدون هیچ کینه.باید بخشنده باشی تا بشه از خدا توقع بخشندگی داشت.گفتم نمی شه!گفت دلت کوچیکه.بزرگش کن تا لیاقت پیدا کنی. گفتم فراموش می کنم اما نمی بخشم.دیگه چیزی نگفت!

حالا که دنبال یه دعا واسه حداکثر استفاده از موقعیت بدست اومده هستم  می بینم نه فراموش کردم و نه بخشیدم! نمی دونم باید چیکار کنم.حس ناراحت کننده ایه....